Triclopyr 10.36, 2,4-D 9.3 EC

Πληροφορίες για την δραστική ουσία Triclopyr

• Χημική κατηγορία: Φαινοξυοξέα (pyridinecarboxylic acids).
• IUPAC όνομα: 3,5,6-trichloro-2-pyridinyloxyacetic acid.
• CAS: 55335-06-3.
• HRAC/WSSA: Group O/4 – Συνθετικές αυξίνες (synthetic auxins).
• Είναι συνθετική αυξίνη, με χρηση ώς ζιζανιοκτόνο και ως ρυθμιστή ανάπτυξης.

• Triclopyr butoxyethyl ester (BEE).
• Triclopyr triethylamine salt (TEA).
• Triclopyr choline salt.

• Επιλεκτικό, διασυστηματικό ζιζανιοκτόνο.
• Δράση: μιμείται τις φυτοορμόνες αυξίνες → ανεξέλεγκτη ανάπτυξη, στρεβλώσεις, νέκρωση.
• Στόχοι: κυρίως πλατύφυλλα ξυλωδη ζιζανια, θάμνοι, δένδρα σε βοσκότοπους, δασικές εκτάσεις, μη καλλιεργούμενες ζώνες.
• Καλλιέργειες: Χρησιμοποιείται κυρίως σε δασοκομία, χορτολιβαδικές εκτάσεις και μη καλλιεργούμενες περιοχές, όχι σε τρόφιμα.
• Εφαρμόζεται ως διαφυλλικός ψεκασμός ή στον κορμό/κομμένο κούτσουρο για καταπολέμηση πολυετών ξυλωδών.
• Ως ρυθμιστή ανάπτυξης σε φρούτα (εσπεριδοειδή, κ.λπ.) ως ρυθμιστή “χρώματος / μεγέθους φρούτων, σε ειδικά σκευάσματα υπό μορφή ταμπλέτας ή αερίου.
  • Μελέτες σε λίτσι: Πειραματικές εφαρμογές MAXIM/3,5,6-TPA αύξησαν απόδοση, μέγεθος και κατακράτηση καρπών (retention) σε cv. HLH Mauritius· βέλτιστη απόδοση γύρω στα 40 ppm σε στάδιο 3 g.
  • Μελέτες σε βερίκοκο/λουκιά (loquat): Εξωγενής 3,5,6-TPA μεγάλωσε τους καρπούς και προώθησε πρωιμότητα/χρωματισμό, με τους συγγραφείς να σημειώνουν ότι η αγωγή «προκαλεί πρόωρη μετατόπιση ορμονικού status και επιτάχυνση ωρίμανσης».
  • Εσπεριδοειδή: Εφαρμογές συνθετικών αυξινών, συμπεριλαμβανομένου του triclopyr, αναφέρονται στη βιβλιογραφία ως μέτρα για αύξηση μεγέθους σε φάσεις ανάπτυξης των καρπιδίων και βελτίωση ποιοτικών χαρακτηριστικών.

• Πολύ αποτελεσματικό σε δύσκολα ξυλώδη ζιζάνια (π.χ. Rubus, Ulex europaeus).
• Έχει δίασυστηματική μετακίνηση στο φυτό.
• Συχνά χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με glyphosate, Foramsulfuronή άλλα ορμονικά ζιζανιοκτόνα για ευρύτερο φάσμα δράσης.

• Έδαφος: DT50 ≈ 30 ημέρες, μέτρια κινητικότητα· χαμηλός κίνδυνος υπολειμμάτων σε τρόφιμα.
• Νερό: Υψηλή διαλυτότητα, αλλά μέτρια τάση προσρόφησης.
• Οικοτοξικότητα: μέτρια τοξικό για ψάρια, υδρόβια φυτά και ασπόνδυλα.
• Άνθρωπος: χαμηλή οξεία τοξικότητα, πιθανός ερεθισμός δέρματος/οφθαλμών. Δεν είναι καρκινογόνο ή μεταλλαξιογόνο.

• Ανήκει στις συνθετικές αυξίνες (HRAC 4).
• Μέχρι στιγμής λίγες αναφορές ανθεκτικότητας, αλλά θεωρητικά είναι δυνατόν με εκτεταμένη χρήση.
• Συστήνεται εναλλαγή MoA και ολοκληρωμένη διαχείριση ζιζανίων.

Πληροφορίες για την δραστική ουσία 2,4-D (2,4-διχλωροφαινοξυοξικό οξύ)

• Ομάδα: Συνθετικές αυξίνες (auxin mimics).
• HRAC/WSSA Group: O / Group 4 (ορμονικά ζιζανιοκτόνα – μιμητές αυξινών).
• Δομή: Παράγωγο του φαινοξυοξικού οξέος.
• Μορφές: Διατίθεται ως άλατα (amine salts), εστέρες και μορφή οξέος (acid), με διαφορετικά χαρακτηριστικά πτητικότητας και συμπεριφοράς στο περιβάλλον.

• Μιμείται τη φυσική φυτορμόνη αυξίνη (IAA) στα ευαίσθητα φυτά.
• Προκαλεί ανεξέλεγκτη κυτταρική διαίρεση και επιμήκυνση, διαταράσσει την πολικότητα μεταφοράς αυξίνης, τη ροή φωτοσυνθετικών προϊόντων και τη λειτουργία αγγείων.
• Το αποτέλεσμα είναι έντονες παραμορφώσεις (στρεψίματα, καρούλιασμα φύλλων και βλαστών), διακοπή της φυσιολογικής ανάπτυξης και τελικά νέκρωση των ζιζανίων.

• Κύριες χρήσεις:
  • Δημητριακά: σιτάρι, κριθάρι, βρώμη, καλαμπόκι (σε κατάλληλα στάδια ανάπτυξης της καλλιέργειας).
  • Βοσκοτόπια, λιβάδια, χλοοτάπητες για έλεγχο πλατύφυλλων ζιζανίων.
  • Μη καλλιεργούμενες εκτάσεις και δασοκομία, για έλεγχο ανεπιθύμητης πλατύφυλλης βλάστησης.
• Φάσμα δράσης:
  • Ισχυρή δράση σε πλατύφυλλα ζιζάνια (π.χ. ζιζάνια τύπου Amaranthus, Chenopodium, Convolvulus, κ.ά.).
  • Πολύ περιορισμένη ή πρακτικά ανύπαρκτη δράση σε αγρωστώδη ζιζάνια (ζιζάνια τύπου χόρτων).
  • Χρησιμοποιείται επίσης εναντίον ξυλωδών ζιζανίων και ανεπιθύμητης πλατύφυλλης ξυλώδους βλάστησης (π.χ. σε βοσκοτόπια, άκρες αγρών, δασικές/μη καλλιεργούμενες εκτάσεις), με κατάλληλες δόσεις και μεθόδους εφαρμογής.

• Χαμηλό κόστος και μεγάλη διαθεσιμότητα στην αγορά.
• Υψηλή αποτελεσματικότητα έναντι πλατύφυλλων ζιζανίων σε σιτηρά και χλοοτάπητες, όταν εφαρμόζεται σωστά ως προς στάδιο ζιζανίου και δόση.
• Συνήθως σχετικά χαμηλή υπολειμματικότητα στο έδαφος, με περιορισμένο κίνδυνο φυτοτοξικότητας σε επόμενες καλλιέργειες (ανάλογα πάντα με τη δόση, τον τύπο εδάφους και το κλίμα).

• Πτητικότητα:
  • Ειδικά οι εστερικές μορφές μπορεί να είναι πτητικές, ιδίως σε υψηλές θερμοκρασίες, και να προκαλέσουν ζημιές (drift/ατμοί) σε ευαίσθητες καλλιέργειες όπως: αμπέλι, τομάτα, πατάτα, οπωροφόρα, κηπευτικά.
  • Απαιτείται προσοχή σε: θερμοκρασία, άνεμο, επιλογή μορφής (άλατα vs εστέρες) και απόσταση από ευαίσθητες καλλιέργειες.
• Επιλεκτικότητα:
  • Είναι εκλεκτικό για πλατύφυλλα ζιζάνια, άρα δεν ελέγχει αγρωστώδη.
  • Μπορεί να είναι φυτοτοξικό σε πλατύφυλλες καλλιέργειες (π.χ. βρώσιμα όσπρια, ζαχαρότευτλα κ.λπ.), γι’ αυτό δεν χρησιμοποιείται σε αυτές.
• Ανθεκτικότητα ζιζανίων:
  • Έχουν καταγραφεί ανθεκτικοί πληθυσμοί πλατύφυλλων ζιζανίων (π.χ. είδη Amaranthus, Conyza και άλλα), ιδίως σε περιοχές με μακροχρόνια μονομερής χρήση.
  • Χρειάζεται διαχείριση με: εναλλαγή ομάδων δράσης, μίγματα, καλλιεργητικές πρακτικές (μηχανική καταπολέμηση, αμειψισπορά).